Wyvern Kerkhof

Historie van het Wyvern Kerkhof te Brunssum (Brits Oorlogskerkhof – Brunssum)

Brunssum is een stad dicht bij de Duitse grens, ongeveer 35 kilometer ten oosten van Maastricht en 11 kilometer ten zuidoosten van Sittard in het meest zuidelijke deel van Nederland. Vanuit Sittard moeten bezoekers de N276 volgen. Brunssum War Cemetery ligt direct naast de Algemene Begraafplaats in Heufstraat in de buurt van de kruising met Merkelbeekerstraat.

Brunssum werd in september 1944 bevrijd door Amerikaanse troepen (2nd AD Division); zij werden kort daarna gevolgd door de Britten 43 (Wessex) Division, die hun hoofdkwartier in de stad hadden opgeslagen, en op hun beurt werden opgevolgd door de 52 (Lowland) Division. De eerste graven op het kerkhof werden gemaakt door een vooruitgeschoven veldhospitaal gelegen te Merkelbeek in november 1944. De divisie was belast met de driehoek tussen de rivieren Roer en Maas. Later werden andere slachtoffers allemaal terug gebracht en begraven op dezelfde plaats; waaronder vijftig mannen die werden gedood tijdens het opruimen van mijnen aan de Duitse grens in het begin van januari 1945. De operaties in de sector Geilenkirchen (Dld) zijn goed voor een groot deel van de slachtoffers die hier begraven liggen. Er zijn 328 graven op deze begraafplaats, het zijn allen soldaten van het Britse leger, van wie 1 ongeïdentificeerd blijft.

Op het Brits ereveld in Brunssum liggen de graven van gesneuvelde militairen van het gemene best. Bij elk graf is een zerk van witte natuursteen geplaatst. Op het ereveld staat een uit Portland natuursteen vervaardigd ‘Cross of Sacrifice’. Op dit kruis is een bronzen zwaard bevestigd. Het kruis is circa 4 meter hoog.

De inrichting van Britse erevelden is uniform in alle 140 landen, waar de Commonwealth War Graves Commission verantwoordelijk is voor het onderhoud van de oorlogsgraven. De gravering van de grafstenen en het onderhoud gebeurt door hun kantoor in Beaurains in Frankrijk. De begraafplaats wordt tijdens het seizoen één maal per week onderhouden en buiten het seizoen één maal in de 14 dagen.

Het offerkruis staat symbool voor de Britse militairen die tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nederland zijn gesneuveld.

Ontwerper Sir Reginald Blomfield (ontwerp Offerkruis)
Totaal aantal graven op deze begraafplaats: 328

Bron: Commonwealth War Graves Commission

 

 

 

Brief van mevrouw Roos Winckens,

Zij vertelt hierin, hoe zij de 1e begrafenis op het Engels Kerkhof in Brunssum heeft beleefd. Brunssum, 17-01-2011

Dit jaar word ik 80 jaar en als kind speelde ik altijd in de Rozengaard waar ik ben geboren. Op een dag speelde ik in de Rooie Zandweg, zo werd dat straatje genoemd, toen een militaire vrachtwagen stopte. Er werd naar ik aanneem een soldaat, waarvan de laarzen uitstaken en in een groende deken gepakt, naar een graf gedragen. Wat me altijd is bijgebleven, is de soldaat in kilt die voorop liep terwijl hij op een doedelzak speelde. Dit heeft erg veel invloed op mij gehad, dat was het eerste slachtoffer.

Misschien is dit niets, maar ik dacht dat hij toch niet in stilte werd begraven en toch met een beetje militaire eer.

‘t Is gek, maar deze muziek vind ik prachtig, het doet wat met je.

 

Verhaal van Peter Hendriks,

Hij vertelt, hoe hij enkele begrafenissen op het Engels Kerkhof in Brunssum heeft beleefd. Brunssum 12-02-2011

Bij ons thuis op de Steenbergstraat 37 in Brunssum, waren twee Engelse militairen ingekwartierd. Een Dominee en zijn hulpje (Jozef). Zij waren in het bezit van een kleine vrachtauto, waarmee zij
vaak richting Geilenkirchen in Duitsland reden. Wat zij daar deden was in het begin onduidelijk. Later werd mij duidelijk dat zij hiermee de lijken van het slagveld gingen halen. Jozef bood mij een keer aan om mee te gaan, wat ik dus heb gedaan. In Duitsland aangekomen zag ik dat de Dominee de doden, welke in dichtgeritste zakken waren gepakt nog de laatste sacramenten gaf en het Heilig Oliesel toediende. Hierna werden de lichamen op de vrachtauto geladen en richting de begraafplaats in Brunssum vervoerd. Hier werden de id plaatjes verwijderd en werden de lichamen langzaam ter aarde gelaten. Hierna sprak de Dominee nog enkele woorden en werd het lichaam met aarde bedekt.

Laatste Nieuws