Poppy Day 11 nov

Dodenherdenking – Remembrance Day – Poppy Day

Remembrance Day is in het Verenigd Koninkrijk en in de landen van het Gemenebest de dag waarop de gevallenen van de Eerste Wereldoorlog en alle oorlogen en gewapende conflicten sindsdien worden herdacht.

De dag wordt gevierd op 11 november maar de eigenlijke plechtige herdenking vindt plaats op de zondag die het dichtst in de buurt ligt van die datum. Die dag wordt Remembrance Sunday genoemd. De datum is de dag waarop in 1918 de Eerste Wereldoorlog eindigde. Op de zondag wordt om 11.00 ’s ochtends overal in het land twee minuten stilte in acht genomen en worden er kransen gelegd. De nationale herdenking vindt plaats bij de Cenotaaf op Whitehall in Londen. Kransen worden gelegd door de koninklijke familie, de regering, vertegenwoordigers van de andere politieke partijen, en de stafchefs van de Britse Landmacht, Luchtmacht en Marine. Ook zijn de hoge commissarissen van het Gemenebest aanwezig. Na het officiële gedeelte volgt een defilé van oorlogsveteranen. De kransen bestaan traditiegetrouw uit klaprozen (poppies) van kunststof. Sinds 1922 is de klaproos het symbool van de veteranenorganisatie, de Royal British Legion. Vanaf dat jaar verkoopt deze organisatie – na het zogenaamde poppy appeal kunststoffen klaprozen die op de kleding worden gedragen, ter nagedachtenis aan de gevallenen. Met de opbrengst van de verkoop worden oorlogsslachtoffers of hun nabestaanden ondersteund.

 

In Nederland vindt jaarlijks op 4 mei de Nationale Dodenherdenking plaats. Men herdenkt alle burgers en militairen van het Koninkrijk der Nederlanden, die waar ook ter wereld zijn omgekomen sinds het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog (men gaat hierbij uit van 10 mei 1940) in oorlogssituaties en bij vredesoperaties. Tot 1961 had de herdenking slechts betrekking op de Nederlandse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Vanaf 1961 worden op 4 mei ook de gevallenen tijdens andere militaire conflicten (zoals de politionele acties in Nederlands-Indië) en vredesoperaties (zoals in Libanon of Bosnië) herdacht.

De “Klaproos”, een boodschap van het slagveld.

In menig oorlogsverhaal wordt melding gemaakt van een opvallend fenomeen. In de zomer volgend op het einde van een oorlog, verschijnt er op het slagveld een rode bloemenzee. Ook na de Eerste Wereldoorlog kleurden de velden, waar tijdens de vreselijke loopgravenoorlog miljoenen slachtoffers vielen, rood. Er wordt gezegd dat in iedere klaproos een ziel van een gesneuvelde soldaat huist. Het enige wat groeide rond de gedolven loopgraven van het ‘Niemandsland’ in België waren de klaprozen, als druppels bloed op het slagveld. Daarom zijn ze symbool geworden van de Eerste Wereldoorlog. In Engeland is er op 11 november een jaarlijkse herdenkingsdag, Poppy Day (klaprozendag-tweede weekend van november) waarop de mensen een klaproos in hun revers dragen Met de verkoop van deze klaprozen worden de oorlogsslachtoffers en hun familie financieel gesteund.

In Flanders Fields is een gedicht van de Canadese militaire arts en dichter John McCrae (30 november 1872 – 28 januari 1918). De definitieve versie schreef hij op 8 december 1915. McCrae stierf toen hij nog tijdens de oorlog in een veldhospitaal werkte, aan longontsteking en hersenvliesontsteking. Hij werd 45 jaar oud.

In Flanders’ Fields

In Flanders’ fields the poppies blow
Between the crosses, row on row,
That mark our place: and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.

We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow,
Loved and were loved, and now we lie
In Flanders’ fields.

Take up our quarrel with the foe;
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high,
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders’ Fields.

John McCrae

Foto: Anja Timmers ©

Laatste Nieuws